De mensen die weggingen van Nicci French

Een van de korte verhalen van Nicci French: er zijn maar 48 bladzijden. Het boekje werd in juni 2002 uitgebracht ter gelegenheid van de Maand van het Spannende Boek en de populariteit van dit schrijversduo was op dat moment  misschien wel het hoogtepunt in Nederland.

De mensen die weggingen_NicciFrench

Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van de 8-jarige Joey. Zij neemt je mee in haar kinderlijke belevingswereld en vertelt over haar familie. Haar vader is vrachtwagenchauffeur en brengt ook veel tijd door in zijn schuurtje. Haar moeder is ziek en ligt de hele tijd in bed. Haar zus zorgt nog een beetje voor haar en rookt stiekem. Haar broer is er bijna nooit. Met haar kat Pippin lijkt ze nog de beste band te hebben, want die is er altijd voor haar.

Er gebeuren nogal wat verontrustende dingen in haar omgeving. Zo verdwijnen er een aantal personen zonder gedag te zeggen. Zelfs haar zus ging weg zonder afscheid te nemen. Maar dit wordt door het jonge meisje op zo’n onschuldige manier geïnterpreteerd dat ze zich nauwelijks bewust lijkt te zijn van het gevaar en wanhopige situatie waarin ze verkeerd. Toch komt er een moment dat ze de hulp van anderen nodig heeft en op die moet vertrouwen.

Het is maar een heel kort verhaal, waardoor de personages niet echt uitgediept kunnen worden. Toch zit er een bepaalde spanning in het verhaal doordat het beschreven wordt vanuit het perspectief van een kind en wij als lezer ook de achterliggende informatie al kunnen interpreteren. De stijl van Nicci French is herkenbaar in het boek, maar het is jammer dat het maar zo’n kort verhaal is.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge